Persoonlijke hulpmiddelen
Inloggen

Regio Oost naar Mahymobiles musee de láuto 11-14 mei 2017

Avontuurlijke en low-budget reis van 9 leden naar Leuze-Hainaut.

Tijdens het annual dinner kwamen Sipke en Henk met elkaar in gesprek over het bijzondere Mahymobiles musee de láuto in Leuze- Hainaut. Al gauw werd besloten om dit museum te gaan bezoeken en al ras waren er 9 leden die zich hierbij aansloten. Het motto van de reis werd: “avontuurlijk en low-budget”. Dus het werd kamperen in plaats van **** hotels. De datum werd vastgesteld. De wagens geprepareerd en donderdag 11 mei gingen we op pad. Van elke dag is door een van de deelnemers een verslag gemaakt.

Dag 1
Op naar Jean Prick
Tekst:  Alex Mol

Het was een mooie droge donderdagmorgen toen wij met zijn allen door Paulien werden ontvangen met heerlijke krentenwegge en koffie of thee. Paulien had echter zoveel gesmeerd dat ze het uiteindelijk haar zussen maar heeft uitgenodigd om de restanten op te eten. Na de eerste kilometers door Twente en een deel Duitse doorgaande wegen kwamen we weer in Limburg en met name in Kessel, alwaar de auto’s even stilgezet werden om naar het oude stadje en het pontje te kijken.
Zowaar een heel bezienswaardig plaatsje maar we hadden ook ons eerste pechgeval, na het starten bleef de startmotor van Sipke vrolijk meedraaien en dat was voor diens levensduur niet bevorderlijk. Gelukkig kwam Johan op het nuchtere idee om het kabeltje los te trekken en dan houdt het ook op.

Na een korte tijd besloten we om even in Thorn te pauzeren en onze dorst onder de parasol te laven. Daar aangekomen op de parkeerplaats leken onze auto’s wel wereldsterren want het trok van menig toerist de nodige aandacht. Wij hadden weldra onze reis weer hervat en reden op een gegeven moment het Belgische land in en de lucht begon steeds verder te betrekken. Maar goed, de echte cabriohelden blijven natuurlijk open rijden…. Totdat het we erg duister wordt, dus de eerst MGA’s en de MGB werden van een capuchon voorzien, na een paar buien werd ook de 1e  Midget voor het stoplicht afgesloten en toen het buitje een onbescheiden hoosbui werd, werd de 3e MGA afgesloten, maar niet voordat vrachtwagens op de weg naast ons een flinke golf water in de auto van Johan wierpen. Alleen Sipke en Wim bleven bij hun stelling dat echte kerels cabrio blijven rijden, wat misschien meegedaan heeft aan de beslissing is dat het dak onder de bagage in de auto lag.

De eerste dag had Sipke ook nog een mooie verrassing voor ons geregeld, via zijn zwager Leo konden wij op bezoek bij de heer Jean Prick, nu zal de naam weinigen buiten Bugatti kringen iets zeggen, maar als ik U vertel dat de man ooit in Showroom vol passie vertelde over het merk, en dat hij, na een schade aan de Bugatti van zijn vader te hebben gereden, nooit meer in een Bugatti mocht rijden. Toen barstte de goede man in tranen uit. De heer Prick was door een ziekenhuisopname helaas verhinderd, maar zijn schoonzoon Ronald nam de zaken keurig waar en wist verrassend veel achtergronden te vertellen over het merk en zijn eigenaardigheden. Als laatste hebben wij nog even naar de buiten gezette Bugatti type 57 gekeken en zijn motor horen draaien, wat een magnifiek geluid en zo uitgebalanceerd als de motor loopt, een ware kunst uiting.

Na dit unieke bezoek gingen wij naar de camping waar we gelukkig droog onze tenten op konden zetten. ’s Avonds werden we weer door Leo en Diny opgehaald om in Lanaken nog even een hapje te gaan eten, een groot woord van dank voor Leo en Diny voor zoveel zorg! De laatste uurtjes verbleven wij in de ruimte van de toiletten, misschien moet hier even wat uitleg bij…..

Er zat in het midden van het douche/ toiletgebouw een enorme ruimte met aparte deuren naar diverse ruimtes, daar werd dankbaar gebruik van gemaakt om met een geïmproviseerd tafeltje en een hele rij stoelen een klein café te maken, en ach, we konden Johan toch niet eeuwig met die wijn rond laten rijden….

Dag 2
Route met hindernissen.
​Tekst: Sipke Steggink

Tja, da's even wennen, in een tentje slapen op een harde ondergrond. Maar met de ruime inname van wijn, bier en andere stevige drankjes was een spoedige luidruchtige nachtrust tot ver in de omgeving te horen. Een groot deel van de nacht bleef het doordruppelen. Gelukkig stopte de regen tegen 7.00 uur. Dus de tentjes nat inpakken en ontbijten van de overgebleven etenswaren van de vorige dag. Koffie en thee lieten de kater snel verdwijnen. Bij mij tenminste, maar niet bij Joop Marinus. Want bij het eerstvolgende tankstation sufte Joop heel even in, waarbij zijn MGA achterwaarts de Midget van Alex Mol kuste. Geen schade aan de MGA maar wel aan de Midget. Kan Alex eindelijk zijn roestige voorspatbord vernieuwen. Trouwens Alex kan er ook wat van. Hij vergat zijn medicijnen mee te nemen. Onderweg dan maar regelen via zijn apotheek bij de plaatselijke Farmacie, want terugrijden is een slechte optie. Bij de eerste, na een uur wachten, had deze de juiste medicijnen niet voorradig. We spraken af dat de Midgets van Alex en Sipke samen de medicinale zoektocht zouden vervolgen. Intussen was Wim ten Brinke van co-driver gewisseld met Henk Mooi. Henk had nog nooit in een Midget gereden. Nou, dat heeft hij geweten. Het tempo ging onmiddellijk stevig omhoog. Met brullende motoren namen wij snel afstand van de rest. Mijn Midget had vanochtend een laadprobleem erbij gekregen. Het rode laadstroomlampje bleef branden. Onderweg, opeens, na een korte motorhik, ging het lampje uit en laadde de accu weer bij. Super autootje en zelfhelend. Henk heeft genoten en zijn respect voor een Midget is enorm gestegen. Uiteindelijk lukte het in de plaats Charleroi de juiste medicijnen te bemachtigen. Na een Big Mac stoven wij vol gas naar de camping in Kluisbergen. Vol ongeloof zagen wij in de kantine van de camping dat wij nog niet de laatste waren. Dat kleine groepje kreeg het voor elkaar onderweg uiteen te vallen. Pas een half uur later waren we weer compleet en achter het bier. Aangezien het aan de late kant was en het weer niet optimaal, besloten we een plaatselijk restaurant met ons bezoek te vereren. De avond werd afgesloten met het soldaat maken van de laatste 3-liter-box rode wijn en de totale voorraad van de stevige drankjes van Frans Poelsma. Morgen maar snel de voorraden aanvullen anders gaat het niet goed met ons.

Dag 3
Mahy automobiel museum: ’s Werelds meest verscheiden verzameling
​Tekst: Henk Mooi.

“  ’s Werelds meest verscheiden verzameling “ Zo wordt op z’n Belgisch de unieke auto verzameling genoemd, die bijeen is gezocht door vader en zoon Mahy.

Eerst een korte inleiding over het ontstaan van deze grootste verzameling oldtimers van Europa.
Auto dealer Ghislain Mahy begon in 1944 met het verzamelen van auto’s waarvoor eigenlijk niemand interesse had.  Zijn zoon zei eens in een aflevering van Jambers, “ze beschouwden ons als zotten die oude auto’s gingen bijhouden”. Bijna niemand had belang bij afgedankte auto’s, die toen ook weinig waard waren. De eerste auto was een T Ford, en niemand vermoedde dat de collectie zou uitgroeien tot een verzameling van 1000 stuks. Overal werden oude auto’s, soms als wrak vandaan gehaald, en gerestaureerd.  Allereerst stonden de auto’s in een oorspronkelijk circusgebouw te Gent, maar in 1986 werd een deel van de verzameling overgebracht naar Brussel en ontstond het Museum Autoworld, dat ook de moeite van een bezoek waard is. Voor de rest, (we praten over een 700 stuks !) werd een locatie gevonden in een voormalig fabriekscomplex in Leuze Hainaut. Hier worden een 300 stuks oldtimers permanent ten toon gesteld, in deels gerestaureerde conditie, de rest staat er echter bij zoals ze gevonden werden en dit heeft juist een bepaalde charme.

Zaterdag 13 mei, was het zover dat we als met onze MG’s vertrokken naar het “Mahymobiles musee de láuto” te Leuze Hainaut. Het was museum lag op een half uur rijden van onze camping, onderweg viel ons op dat de Belgische wegen slecht onderhouden worden. Je ziet er veel slecht asfalt en gaten in de weg.
Bij binnenkomst werden we te woord gestaan door een alleraardigste dame die ons informatie gaf, en tevens aan ons vroeg hoe wij er toe gekomen waren een bezoek te brengen aan het museum.Tot onze verrassing zagen we een bord op de balie staan met welkom MG club. Ze vertelde dat op het moment 2 hallen niet toegankelijk waren, jammer maar desondanks hebben we toch 3 uur met veel plezier rond gekeken.
Allereerst gingen we een film bekijken over wat voor handelingen er nodig zijn alvorens je met een Stanley stoomauto op pad kunt, het kost heel wat moeite voordat je eindelijk kunt rijden. In feite ben je een machinist, maar dan van een automobiel.
Na deze film, zagen we een rij micro auto’s, zoals de Messerschmitt en een auto (een soort groot formaat Dinky Toys) met een 125 cc motor (tje), je zou er tegenwoordig niet meer mee op pad durven !
Hierna een collectie miniatuur auto’s waarbij menigeen van ons het water in de mond liep, en veel modellen herkenden die men vroeger zelf heeft gehad.
Daarna was er een hal met ruim 100 auto’s van diverse bouwjaren aan de beurt, een mengeling van diverse merken zoals Aston Martin, Horch, Maybach, Alfa Romeo, Ford, Packard, Chevrolet, Renault, Belgische merken als FN (fabrique nationale, maakten zelfs ook geweren !) Minerva enz. enz. Joop had uiteraard aandacht voor de Citroën TA, het was echter een koffer model, onder ons waren ook lieden die bekende auto’s  zagen die ze vroeger ook hadden.
Vervolgens gingen we door naar twee hallen met loopbruggen, waarbij je van bovenaf de auto’s ziet staan, wel apart, je kunt dus niet rechtstreeks naar de auto’s kijken. Het heeft echter op deze manier een bijzonder effect, iets wat je normaliter niet gewend bent. Vermoedelijk wordt  dit gedaan, om souvenir jagers op afstand te houden, want het geheel is nogal onoverzichtelijk. We zagen o.a. Citroën’s met rupsaandrijving waarmee in 1934 met succes de woestijn is doorkruist. André Citroën was beslist niet vies van publiciteit stunts.
Verder o.a. een Delahaye uit 1948 met een zeer fraaie carrosserie van Vanden Plas die gevestigd was in Brussel en Antwerpen. Verder zag Wim een Panhard die hij vroeger zelf ook  heeft gehad.

Na de gehele collectie te hebben bekeken, maakten we tot besluit nog een praatje met de dame aan de kassa, en bedankten haar voor de gastvrije ontvangst. We gingen met onze eigen klassiekers vervolgens weer terug naar de camping in Kluisbergen.

Dag 4
De terugreis
Tekst Jan Hunink.


De dag voor ons vertrek werd er al druk gediscussieerd over de te nemen route. Er lag een toeristische route klaar van circa 400 km. Echter onze ervaring met toeristische routes, de Belgische wegen en de drukke verkeerspleinen in de dorpen en de nodige files gaven aan dat een toeristische route ons diep in de zondagnacht pas weer zouden thuisbrengen. Unaniem werd besloten om de snelweg te nemen. Hierdoor konden we ook op een herentijd vertrekken. Om 09:30 gingen we op weg nadat Alex zijn Midget nog had voorzien van wat extra koelvloeistof. Tot Gent ging het probleemloos. Toen begaf de Midget van Alex het. Motortemperatuur te hoog door een lekke koppakking. Sipke is achtergebleven bij Alex en de overige MG’s zijn doorgereden. De KNAC ingeschakeld en binnen een uur stond de Midget op de autoambulance en werd Alex en zijn Midget keurig thuisgebracht. Bij Arnhem zijn we van de snelweg afgegaan, dachten binnendoor even makkelijk naar Lochem te rijden voor eenversnapering, echter de N346 lag er op tal van plaatsen uit. Hierdoor raakten we elkaar zelfs kwijt. Maar in Lochem kwamen we elkaar op het terras weer tegen. Na de koffie met gebak hebben we van elkaar afscheid genomen.

De insteek Low Budget en Avontuurlijk is volledig geslaagd. Volgend jaar weer  zo’n avontuur.

 

​In de galerij staan meer foto's over dit low-budget uitstapje.  
Om ze te kunnen bekijken moet u wel ingelogd zijn.

This is Sliced Diazo Plone Theme