Persoonlijke hulpmiddelen
Inloggen

Zoektocht naar een MGTF (1)

 

Waarschuwing: dit artikel bevat alleen de persoonlijke mening en gevoelens van de auteur. Iedere nuance ontbreekt dan ook in dit artikel. Op geen enkele wijze heeft het bestuur van de MGCC, de adverteerders in MG-Nieuws, de regering of welke andere organisatie dan ook, zich vooraf of achteraf akkoord verklaard met deze tekst. Het lezen van deze tekst kan heftige emoties oproepen en geschiedt dan ook geheel voor eigen risico.

Ik heb een MGTF-wens. Hoe ik daaraan kwam? Dat is langzaam gegroeid. Ik was jarenlang uitermate tevreden met mijn Midget uit 1974. Die doet het (bijna) altijd, je kan er heerlijk mee karten over de Nederlandse en Engelse buitenwegen en zij verspreidt een heerlijke geur van verbrande olie en rubber.
Maar… het is natuurlijk wel een kasplantje. Als het hard regent of vriest, mag zij natuurlijk niet naar buiten. En mijn vrouw durft er niet in te rijden (‘hij remt en stuurt niet’; ze bedoelt natuurlijk: ‘er zit geen rem- of stuurbekrachtiger op’). Bovendien: heur haar raakt danig in de war als we harder dan 80 km/uur rijden (en dat gebeurt nogal eens).
‘Kunnen we die (let op het woord ‘die’) Midget niet inruilen voor zo’n moderne F of TF?’, vraagt ze dan ook een paar keer per jaar. Vloeken in de kerk, natuurlijk. Maar na enkele jaren werken die woorden toch wel een beetje bij mij door. ‘Als we nu de Midget voor de toertochten houden, en een F of TF voor erbij nemen’?, opper ik dan, tegen beter weten in. Want voor haar is het ‘of of’, want: drie auto’s vindt ze teveel.
Ik ben nu zo ver, dat ik deze discussie maar even in het midden laat, en voorzichtig begonnen ben met een zoektocht naar zo’n moderne sportsmobiel.

F of TF?
De eerste vraag is dan: een F of TF? Enkele clubleden met een F die ik bevraagd heb, geven aan dat dit niet zoveel uitmaakt (namen bekend bij de auteur). Het zijn allebei fijne auto’s. Enkele andere clubleden die een TF hebben (namen ook bekend), adviseren me alleen een TF te kopen. Want: scherpere, wat meer manlijke vormgeving van de neus en de kinderziekten uit de F zijn eruit gehaald (20% betere carrosseriestijfheid, geen hydragasvering meer, door nieuwe ophanging nu meer reactief weggedrag en directere besturing, bijvoorbeeld). De TF is wel wat duurder, maar zou ook zijn waarde meer behouden.
Goed, het moet ‘dus’ een TF worden. Maar welke: een 115, 120 Stepspeed, 135 of 160 pk? Doe maar eentje met 135 pk (de meest verkochte; in 8,8 seconden van 0 naar 100 km/uur), maar 160 pk mag natuurlijk ook (7,8 sec.). Je moet namelijk met zo’n sportwagen wel een beetje sportief kunnen rijden. Oh ja, bijna vergeten: 189 gram CO2 per km (energielabel F (heel toepasselijk…), dus na veelvuldig gebruik wel een boompje planten).

Schadevrij?
Het liefst heb ik een TF van een oud vrouwtje, altijd binnengestaan (de TF, dus), en alleen maar naar buiten geweest voor de jaarlijkse onderhoudsbeurt. Maar dan nog kan er een kleine of grote schade zijn ontstaan. Een klein deukje dat mooi weggewerkt is, dat geeft natuurlijk niet. Maar als een TF uit twee of drie schadeauto’s is ontstaan, dan gaat dat mij wat te ver (ook al kan daarbij mooi vakmanschap verricht zijn…).

crash mgftOp de site www.mgtf.nl staan ruim 20 TF’s met diverse soorten schade. Als zo’n auto als schadevrij wordt aangeboden, dan weet ik ’t wel…

Onderhoudshistorie bekend?
Een liefhebber vertroetelt zijn of haar TF, berijdt haar voorzichtig, zorgt voor regelmatige onderhoudsbeurten, hoort ieder piepje en probeert dat op te sporen. Het onderhoudsboekje, dat nauwkeurig wordt bijgehouden, ligt als vastgekleefd in het dashboardkastje. Kijk, zo’n auto zoek ik.
Niet eentje met een gaatje in de kap (sigaret op neergelegd?), deukjes en krasjes op de lak (ook aan de binnenkant; kennelijk soms vergeten dat de gordelgesp nog niet helemaal binnenboord was…), een Nationale AutoPas met maar één datum (namelijk die van het onlangs aanvragen van de pas).
Als ik kan constateren dat de distributieriem en de koppakking vervangen is (zeker als de auto meer dan 70.000 km heeft gereden), dan word ik helemaal blij.

Echte Hollander?
De TF is gemaakt van februari 2002 tot MG Rover in april 2005 failliet ging. In deze periode werd in Nederland kentekencode 6 gehanteerd: 01-DB-BB. Vanaf 19 mei 2008 wordt kentekencode 7 gebruikt: 01-GBB-01.
Als je dus een TF ziet rijden met kentekencode 7, is het een importwagen (of… hij heeft jaren moeten wachten voordat hij alsnog verkocht werd en op Nederlands kenteken gezet is).
Nou hoeft er niets mis te zijn met een Belgische of Franse TF. Daar wonen ook oude omaatjes… Maar als je een TF treft die op de Duitse autobahn iedere dag zijn kunsten heeft vertoond, dan heb je wel pech.
En een omgebouwde Engelse dan? Zo’n ombouwset zou € 1.500,- aan onderdelen en een weekendje werk kosten. Zou kunnen, maar toch…
Ik kies toch liever voor een echte Hollander.

Special edition?
De TF is op zich al aardig ‘loaded’, met elektrisch bedienbare en verwarmde buitenspiegels, elektrische ramen, een alarmsysteem, dubbele airbags en centrale portiervergrendeling met afstandbediening. Maar… zou een special edition (SE) of limited edition (LE) nog wat leuke extra’s bieden? In zijn korte leven zijn er van de TF drie speciale versies verschenen:

  • Brooklands SE (2003): een MGTF 135 met leren bekleding, een houten stuurwiel, lichtmetalen 16-inchwielen, houtinleg en midden op het dashboard zit een olietemperatuurmeter.
  • 80th Anniversary LE (2004). Vanwege het tachtigjarige bestaan van MG werd in 2004 de MGTF 135 80th Anniversary Limited Edition gepresenteerd. Deze versie heeft twee speciale kleuren (Pearl Black of Starlight Silver), een rode softtop, Grenadine en Black Alcantara bekleding, Bright/leder stuurwiel, handremgreep en pookknop, mistlampen voor, windstop, Chrome Pack (verchroomde deurgrepen, asbak, grille en roosters), Sports Pack 2 (grotere remschijven en 16 11-spaaks lichtmetalen wielen met Shadow Chrome afwerking) en 80th Anniversary logo en een badge tussen de stoelen.
  • Oxford SE (2005): een MGTF 135, met metallic lak (British Racing Green of Pearl Black), een groene of zwarte soft top, een gedeeltelijk houten stuurwiel, een Wood Pack, met wortelnotenhout afwerking voor de middenconsole en de deurpanelen, een Oxford Leather Pack met Champagne lederen stoelbekleding, deurpanelen, middenarmsteun, pookhoes en luxe mattenset, het Sports Pack 2 en een Chrome Pack.

Ja, zo’n SE of LE lijkt me wel wat. Ook wil ik graag een airco in de auto. Niet zo zeer vanwege de hitte (juist dan werkt een cabrio zo jaloersmakend…), maar meer als het regent (het schijnt binnenin zo’n kleine tweezitter dan snel tropisch klam te kunnen worden).
Een windvanger, hardtop, glazen achterruit met verwarming, traction control, radio-cd-speler: tja, het is leuk als het er in of op zit, maar het hoeft niet.

Wat mag het kosten?
Een heikel punt: geld. MG-rijden doe je voor je plezier, en een hobby mag wat kosten. Maar als de ene MGTF veel meer kost dan een bijna vergelijkbare, dan weet ik het wel.
Na een paar uurtjes op internet googelen vond ik zo’n 20 MGTF’s te koop die op papier wel min of meer aan mijn wensen voldeden. De vraagprijs lag tussen € 9.000 en € 15.000 en de km-stand was meestal rond de 100.000.
Ik kan dus voorlopig even vooruit met het verkennen van de markt. Maar nu eerst maar eens even met mijn vrouw praten over de grootte van ons wagenpark.
Ik hou jullie op de hoogte.

Tekst: Chiel Bovenkerk (MG-Nieuws, september 2009)

This is Sliced Diazo Plone Theme