Persoonlijke hulpmiddelen
Inloggen

Pinksterrit 5 juni 2017

Klavertje-3-rit bij 'Het Bonte Paard' in Holten.

Op een mooie (tweede) Pinksterdag  was door het duo Harry Bruins en Wim Laverman  een Klavertje-3 tocht uitgezet vanuit Het Bonte Paard in Holten. Gelukkig hadden de heren niet voor niets veel werk in de organisatie gestoken, want 33 MG’s hadden er zin in om aan dit evenement deel te nemen. Bleek vorig jaar dat de Klavertje-4 rit iets teveel van het goede was (de meeste deelnemers hadden na drie ritjes de “MG-knollen”wel op, mede veroorzaakt door de bijzonder gezellig ontmoetingen en onderlinge routebesprekingen tussen de afzonderlijke delen in), was er dit jaar gekozen voor drie ritjes.

Als eerste kozen we voor de geschreven tekstrit, een rit van 46 KM, waarvan tijdens de briefing was gezegd dat er wat onverharde delen inzaten. Welnu, dat bleken er vier te zijn. Dus enige afstand tussen de diverse MG’s was wel gewenst, hoewel gelukkig de meeste onverharde delen redelijk stofvrij bleken. Maar het drukte wel flink het tempo waardoor we voor die 46 KM toch anderhalf uur nodig hadden. De rit voerde in oostelijke richting en liet meteen een kennelijk Twents streekgebruik zien: alle straatnaambordjes stonden aan de overzijde van de betreffende weg, wel keurig voorzien van een richtingpijltje. Toen we na enige tijd gewend waren aan dit fenomeen bleek elders gekozen voor de in Nederland algemeen gehanteerde manier van benaming: het straatnaambordje aan het begin van de betreffende straat plaatsen. De rit voerde door mooie groene gebieden, grotendeel langs en soms door plaatsen heen zoals Deventer, maar ook Schalkhaar, Diepenveen en Wesepe.  Wat opviel was de vele woningbouwprojecten onderweg met overwegend vrijstaande woningen.
Verder blijken ook kinderen in Twente niet overal op hun waarde te worden geschat: van het bordje spelende kinderen  waren de s en de p doorgehaald. Onderweg meenden we zelfs in een weiland tussen de paarden een zebra te ontwaren; dichterbij gekomen bleek het betreffende paard een dekkleed met zebramotief om te hebben. En hoe rustig is het daar in de buitengebieden: liep een mevrouw te wandelen met haar twee hondjes, waarvan er eentje “niet al te best” luisterde, wat tot gevolg had dat de hele rij van zes MG’s en de bijbehorende Renault Megane Cabrio vijf minuten stilstonden totdat dame en hondjes weer op het eigen terrein aangekomen waren.Al met al een leuke tocht over rustige weggetjes.

Vervolgens moesten natuurlijk de indrukken van deze rit onder het genot van een drankje/hapje bezinken waarna we op weg gingen voor de tweede rit, de ruim 32 KM lange fotorit. Gelukkig waren op de achterkant van de routebeschrijving ook de wegnamen vermeld maar het was toch soms goed uitkijken of je op de juiste locatie zat om de rode MGB op de foto’s te volgen. Deze rit ging door het gebied zuid-westelijk van Holten, door/langs onder andere Bathmen en Laren. Ook reden we om landgoed Dorth heen met haar prachtige kasteeltje. Zowaar werden we nog vanuit de lucht geobserveerd door een rondcirkelende ooievaar. Een ander landschap dan de eerste rit met een meer open karakter, maar ook met prachtige bosachtige gebieden. Met een klein uurtje waren we weer terug op het pauze-adres, waar ook deze rit nog even nagesproken werd.
Aangezien het echter inmiddels tegen vieren liep vonden we het, gezien onze reistijd naar huis van een klein uurtje, te laat om ook nog de derde rit, de bolletje-pijltje rit, te rijden. Deze is wel gereden door Hendrik Jan en Petrie te Winkel, die hieronder verslag doen van deze rit.

Deze keer niet in de MGB, maar vanuit de comfortabele Renault van de familie Jeursen (Gerrit reed dit gedeelte mee met Hendrik Jan), kon ik heerlijk (Petrie) in de rondte kijken.  De route ging richting Holterberg en was ruim 33 km. Je kon wel merken dat Annie van ‘Venus’ kwam, want zij was er goed in om twee dingen tegelijk te doen: kletsen en autorijden. Onder haar vrolijke gebabbel werd  menig wielrenner keurig ontweken op de Holterberg. Op een gegeven moment begon de route erg spannend te worden … een smal karrenspoor? Ine en Henk Brands reden er heen en weer en vroegen zich af of ze daar echt wel doorheen moesten. Maar Jan Sanderman, de ‘leider’ van het clubje reed er gewoon in en warempel,  we zaten op de goede weg! Prachtig. In een klein uurtje hadden we de route gereden en waren we weer bij ‘het Bonte Paard’.

Organisatoren, bedankt voor jullie tijd en werk, wij hebben ervan genoten.

Nog een tip: probeer elk deel te beperken tot maximaal een uur zodat er voldoende tijd tussen de ritdelen is voor het napraten en op peil houden van de gezellige contacten en alle drie ritten gereden kunnen worden.

Geert Hardick

​foto's Jan Sanderman staan in de 'Gallery'

This is Sliced Diazo Plone Theme